بی‌توجهی والدین به نیازهای تربیتی و عاطفی کودک می‌تواند بر رشد و روابط آینده او اثر بگذارد؛ موضوعی که در بخشی از کتاب «تربیت کودک در اندیشه آقای شهید» مورد توجه قرار گرفته است.

پدر و مادر در برابر تربیت و احساسات فرزندشان مسئول هستند. اگر والدین نسبت به تربیت بچه بی‌توجه باشند، محبت کافی به او نداشته باشند یا او را رها کنند، در واقع به حقوق کودک آسیب زده‌اند. پس تربیت و مراقبت از فرزند، یک وظیفه‌ی جدی و قطعی برای پدر و مادر است.

یکی از مشکلاتی که امروزه در بعضی خانواده‌ها دیده می‌شود، این است که والدین توجه کافی به بچه‌هایشان ندارند و مسئولیت تربیت آن‌ها را جدی نمی‌گیرند. در بعضی خانواده‌ها حقوق کودکان رعایت نمی‌شود و این موضوع فقط به کتک زدن یا آسیب فیزیکی محدود نیست. کم‌محبتی، بی‌توجهی، کمبود محبت و عاطفه و تربیت نادرست هم می‌تواند به کودک آسیب بزند.

از طرف دیگر، نوع رفتار پدر و مادر با فرزند روی رفتار آینده‌ی او با والدینش هم تأثیر می‌گذارد. اگر پدر و مادر با محبت و درست با فرزندشان رفتار کنند و او را به خوبی تربیت کنند، احتمال اینکه فرزند هم در آینده به آن‌ها احترام بگذارد و با آن‌ها رفتار خوبی داشته باشد، بیشتر می‌شود.

اما اگر والدین رفتار نامناسبی با فرزند داشته باشند و او را طوری تربیت کنند که نسبت به پدر و مادرش بی‌احترام و بی‌مسئولیت شود، در واقع خودشان هم در به وجود آمدن این مشکل نقش داشته‌اند. بنابراین تربیت درست فرزند هم به نفع خود بچه است و هم باعث می‌شود رابطه‌ی خوبی بین فرزند و والدین شکل بگیرد.