شرح دعای سحر|مفهوم "نور" در اسماء الهی

امتیاز بدهید
(0 امتیاز)
شرح دعای سحر|مفهوم "نور" در اسماء الهی

نکات مهم فراز چهارم از این دعای شریف را می‌خوانیم:

اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ مِنْ نُورِكَ بِأَنْوَرِهِ وَكُلُّ نُورِكَ نَيِّرٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِنُورِكَ كُلِّهِ

خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق نورانی‌ترین مرتبه از نورت و همه مراتب نور تو نورانی است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب نورت.

  • منظور از «نور» مصداق‌های عرفی نیست که فقط سطوح اجسام تاریک با آن روشن می‌شود و اجسام را برای دیدن چشم و با شرایط خاصی روشن می‌کند. بلکه علم هم نوری است که خداوند در قلب هر یک از بندگانش که بخواهد می‌افکند. حقیقت نور، چیزی است که خود آشکار است و چیزهای دیگر به کمک آن آشکار می‌شود.
  • به این ترتیب نور علم، در نفوس کلی الهی و عقول مجرد قدسی و فرشتگان پاک و پاکیزه نیز نمایان است و به واسطه آن، نهان اشیاء همانند ظاهر آن‌ها آشکار می‌شود.
  • نور همان وجود است و در دار هستی به غیر او نور و ظهوری نیست و همه نورها و ظهورها به او باز می‌گردد: «یا منوّر النور؛ ای نورانی کننده نور»، «الله نور السموات والارض؛ خداوند نور آسمان‌ها و زمین است».
خوانده شده 93 مرتبه